„Życie
to nie bajka” – znamy to bardzo dobrze. Słyszeliśmy to zdanie od
dziadków, rodziców, nauczycieli, ale jako dziecko nikt tego tak do końca nie rozumiał i się tym nie przejmował. No
chyba, że w szkole poszło coś nie tak, to
z ciężkim sercem wracało się do domu i wtedy, docierało do nas, że różnie to
bywa. Studia to początki dorosłego życia, jeszcze trochę jesteśmy pod
kloszem, ale już sami musimy zadbać o swoje sprawy. Potem
praca, rodzina, obowiązki ... i nie jesteśmy już dziećmi. Świadomość, że teraz tak naprawdę kierujemy swoim życiem
i to od nas zależy, czy będziemy z siebie dumni.
